Bez jajka
Zastąp jajka 2 łyżkami aquafaby albo dodatkową łyżką skrobi i łyżką oleju. Placki będą kruchsze, smaż ostrożniej przy przewracaniu.
Przepis opracowany i przetestowany przez Szefa Kuchni Marka Wiśniewskiego
Poznaj sekret szefa kuchni na idealnie chrupiące placki ziemniaczane, które nie ciemnieją i nie chłoną tłuszczu podczas smażenia.

Autorski przepis Szefa Kuchni Marka Wiśniewskiego
Opublikowano 10 sierpnia 2026 · Zaktualizowano 15 sierpnia 2026

Szukasz przepisu na placki ziemniaczane, które są chrupiące na zewnątrz i nie gumowate w środku? Ten przepis Szefa Kuchni Marka Wiśniewskiego powstał po latach smażenia zarówno w domu, jak i w brygadzie. Klucz nie leży w „tajnej przyprawie”, tylko w wodzie: ziemniak puszcza jej za dużo, a mąka pszenna tę wodę klei w ciasto.
Klasyczne placki ziemniaczane przepis z mąką pszenną sprawdzają się na szybko, ale po minucie na talerzu miękną. Szef Marek odciska masę, odzyskuje skrobię z dna miski i smaży na głębokim, gorącym oleju. Dzięki temu placki nie ciemnieją (pomaga cebula starta naprzemiennie) i nie chłoną tłuszczu jak gąbka.
Przepis jest wegetariański, zamyka się w 30 minutach i wychodzi na 4 osoby jako obiad z śmietaną albo dodatek do schabowego. Poniżej znajdziesz dokładne gramy, kolejność kroków i odpowiedzi na pytania, które najczęściej słyszymy: dlaczego masa szarzeje, czym zastąpić jajko i czy można piec placki w piekarniku.
Ziemniak typu B lub C (np. Bryza) ma więcej skrobi niż sałatkowy typu A. Skrobia skleja masę od wewnątrz, a po odciśnięciu wody zostaje jej akurat tyle, żeby placki trzymały kształt.
Mąka pszenna wchłania wilgoć i tworzy gluten. Na patelni daje to miękki placek, który po odstawieniu robi się gumowaty. Mąka ziemniaczana i odzyskana skrobia zachowują się jak panier: chrupią i nie ciągną się.
Głębsze smażenie (olej na 1 cm) uszczelnia brzegi w pierwszych 30 sekundach. Płytka warstwa oleju sprawia, że placek paruje się od spodu i wciąga tłuszcz.
Ziemniaki obierz i zetrzyj na tarce o drobnych oczkach naprzemiennie z cebulą. Sok z cebuli zapobiega ciemnieniu masy ziemniaczanej.
Przełóż startą masę na sitko wyłożone czystą gazą lub ściereczką. Delikatnie odciskaj płyn do miski. Zostaw płyn na 5 minut, po czym ostrożnie wylej wodę, zostawiając na dnie miski białą skrobię.
Do masy ziemniaczanej dodaj odzyskaną skrobię, jajka, mąkę ziemniaczaną, sól oraz pieprz. Wymieszaj dokładnie tuż przed samym smażeniem.
Mocno rozgrzej olej na patelni z grubym dnem. Wykładaj porcje masy łyżką, formując płaskie placki. Smaż na średnim ogniu po około 3-4 minuty z każdej strony, aż będą złociste i chrupiące.
Usmażone placki przekładaj natychmiast na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym. Podawaj od razu z kleksem śmietany i szczypiorkiem.
Ziemniak utlenia się w minutę. Trzyj naprzemiennie z cebulą — sok cebuli spowalnia szarzenie lepiej niż cytryna, która zmienia smak.
Zostawiłeś za dużo wody albo smażysz na zbyt słabym ogniu. Odciskaj gazą i czekaj, aż olej syczy, zanim wyłożysz pierwszą łyżkę.
Za niska temperatura oleju. Zbyt ciasna patelnia też obniża temperaturę. Smaż partiami i odsączaj na papierze, nie na stercie.
W Polsce placki ziemniaczane jada się na słono: gęsta śmietana 18%, szczypiorek, czasem gulasz. Szef Marek podaje je też jako dodatek do kotleta schabowego zamiast ziemniaków puree — chrupkość przecina panier.
Placki ziemniaczane smakują najlepiej od razu. W lodówce wytrzymają do 2 dni w pudełku wyłożonym papierem. Odgrzewaj na suchej patelni albo w piekarniku 180°C przez 8 minut — mikrofalówka zabija chrupkość. Masy surowej nie trzymaj: szarzeje i puszcza wodę. Można zamrozić usmażone, ostudzone placki, przekładając papierem; odpiekaj z mrożenia w 200°C.
Zastąp jajka 2 łyżkami aquafaby albo dodatkową łyżką skrobi i łyżką oleju. Placki będą kruchsze, smaż ostrożniej przy przewracaniu.
Do 700 g ziemniaka dodaj 300 g odciśniętej cukinii. Sól cukinię wcześniej i odciskaj mocniej — ma jeszcze więcej wody.
To już nie ten sam przepis. Na blasze 220°C z olejem wychodzą pieczone placki: zdrowsze, mniej chrupiące. Szef poleca patelnię.
Szacunkowo na jedną porcję przy 4 osoby. To nie jest porada dietetyczna.
| Kalorie | 320 kcal |
|---|---|
| Białko | 8 g |
| Tłuszcz | 14 g |
| Węglowodany | 40 g |
| Błonnik | 4 g |
Odmiany typu B lub C, mączyste, np. Bryza, Irga, Denar. Sałatkowe typu A (np. Vineta na sałatkę) trzymają wodę i słabiej sklejają masę.
Utlenianie skrobi i żelaza w ziemniaku. Tarcie z cebulą, szybkie odciskanie i smażenie od razu rozwiązują problem. Cytryna działa, ale zostawia kwas.
Usmażone — tak, odgrzej na patelni. Surowej masy nie przygotowuj z wyprzedzeniem. Jeśli musisz przerwać, przykryj masę folią na kontakcie z powierzchnią i trzymaj maksymalnie 30 minut w chłodzie.
W tej wersji ok. 320 kcal na porcję (1/4 przepisu, bez obfitej śmietany). Kaloryczność rośnie, gdy olej jest zbyt zimny i placek go wciąga.
Mąka pszenna klei i zmiękcza. Tu spoiwem są jajko, skrobia ziemniaczana i skrobia odzyskana z soku. Efekt: cienka, szklista skorupka i ziemniaczany smak, nie smak ciasta.
Bądź pierwszą osobą, która oceni ten przepis.

Chałka z puszystym, słodkawym miękiszem, złotą skórką po posmarowaniu jajkiem i klasycznym splotem z trzech pasów ciasta drożdżowego.

Chleb orkiszowy z orzechowym aromatem, wilgotnym miękiszem i chrupiącą skórką — prosty przepis na bochenek z mąki orkiszowej i drożdży.

Ciasto na pierogi z gorącą wodą 80°C: gładkie, elastyczne, nieklejące się i gotowe do cienkiego wałkowania po 30 minutach odpoczynku — na około 45 sztuk.