Bez farszu
Te same proporcje masy, kule 40–50 g, 15–18 minut. Podawaj jak kluski, z sosem.
Przepis opracowany i przetestowany przez Szefa Kuchni Marka Wiśniewskiego
600 g surowego odciśniętego ziemniaka plus 400 g gotowanego zimnego, skrobia z soku z powrotem, farsz 400 g mielonego. Lekkie wrzenie 20–25 minut — wypłynięcie nie znaczy gotowe.

Autorski przepis Szefa Kuchni Marka Wiśniewskiego
Opublikowano 9 sierpnia 2026 · Zaktualizowano 15 sierpnia 2026

Pyzy ziemniaczane przepis w wersji Szefa Marka miesza 600 g surowego, startego i mocno odciśniętego ziemniaka z 400 g ugotowanego, przetartego, zimnego, plus 1 jajko i 40 g mąki ziemniaczanej. Surowy ziemniak daje gryz i kleistość skrobi; sam gotowany robi z pyz kopytka w kulce.
Sok ze startej masy odstaw 10 minut, zlej wodę, białą skrobię z dna wróć do masy — to spoiwo. Farsz: 400 g mięsa mielonego wieprzowego, 1 cebula na maśle, sól, pieprz, majeranek, ostudzony.
4 osoby, 12–14 pyz. Poniżej odciskanie, czas 20–25 minut i czemu pyza z samego surowego bywa szara i twarda.
Surowy starty ziemniak utlenia się w minuty. Trzyj szybko, mieszaj z gotowanym od razu, sól w masie na końcu. Cebula w farszu, nie w cieście — w cieście przyspiesza szarzenie mniej niż w plackach, ale i tak nie pomaga.
Słabe odciśnięcie to woda w garnku i pękające kule. Gaza albo bawełniana ściereczka, naprawdę mocno. Skrobia z dna miski zostaje, woda idzie do zlewu.
Gwałtowny wrzątek rozbija pyzy, zanim skrobia zetnie się na zewnątrz. Wrzuć na lekkie wrzenie, zamieszaj, przykryj prawie, trzymaj 20 minut.
Zetrzyj, odciskaj gazą mocno. Sok 10 minut w misce, zlej wodę, białą skrobię wróć do masy. Trzyj i mieszaj od razu — masa szarzeje w minuty.
600 g surowego odciśniętego + 400 g gotowanego zimnego, jajko, 40 g mąki ziemniaczanej. Sól w masie na końcu.
400 g mielonego, cebula na maśle, sól, pieprz, majeranek, ostudzony. Kule wielkości orzecha włoskiego.
Zawijaj bez dziur. Próbna pyza. Rozpada się: odciskaj mocniej albo łyżka skrobi.
Lekkie wrzenie, prawie przykryte, 20–25 minut od wrzucenia, nie od wypłynięcia. Skwarki, cebula, sos. Z mrożenia 28–30 minut.
Za mokra masa albo za mocny wrzątek. Odciskaj mocniej, dodaj łyżkę skrobi, ugotuj jedną próbną.
Za krótko. 20–25 minut od wrzucenia, nie od wypłynięcia. Pyzy są gęste — wypłynięcie nie znaczy „gotowe”.
Ziemniak czekał na desce. Trzyj, odciskaj, mieszaj, formuj. Nie przygotowuj masy godzinę wcześniej.
Skwarki, cebula, skwarki z boczku. Sos pieczeniowy albo gęsta śmietana. Kapusta zasmażana. Pyzy bez farszu — wtedy sos jest obowiązkowy, bo masa jest milcząca.
Ugotowane w lodówce 2 dni, odgrzewaj na maśle do rumienia albo 2 minuty we wrzątku. Surowe z farszem mroź na desce; gotuj z mrożenia 28–30 minut. Masy surowej nie trzymaj — szarzeje i puszcza wodę.
Te same proporcje masy, kule 40–50 g, 15–18 minut. Podawaj jak kluski, z sosem.
300 g mielonego + 100 g duszonej pieczarki odciśniętej. Grzyb mokry rozsadza pyzę.
1 kg gotowanego, 80 g mąki ziemniaczanej, 1 jajko. Łatwiejsze, łagodniejsze, bliżej knedla. To już inny charakter.
Szacunkowo na jedną porcję przy 4 osoby (12–14 pyz). To nie jest porada dietetyczna.
| Kalorie | 490 kcal |
|---|---|
| Białko | 18 g |
| Tłuszcz | 16 g |
| Węglowodany | 68 g |
| Błonnik | 5 g |
Mączyste do części gotowanej. Surowa część: zwykły jadalny ziemniak, nie wodnisty sałatkowy. 600 g surowego licz przed tarciem i odciśnięciem — po odciśnięciu zostanie ok. 400 g.
20–25 minut lekkiego wrzenia z farszem mięsnym. Bez farszu 15–18. Nie oceniaj po samym wypłynięciu.
Tradycyjne — tak, mix surowego i gotowanego. Sam gotowany jest łatwiejszy, ale to bliżej knedli. Sam surowy bywa szary i twardy.
Sok ze startego ziemniaka 10 minut w misce. Zlej brązową wodę, biały osad z dna wmasuj w masę. To lepsze spoiwo niż dosypywanie skrobi „na oko”.
Bądź pierwszą osobą, która oceni ten przepis.

Ciasto na pierogi z gorącą wodą 80°C: gładkie, elastyczne, nieklejące się i gotowe do cienkiego wałkowania po 30 minutach odpoczynku — na około 45 sztuk.

Indyk pieczony cały z masłem i ziołami pod skórą, warzywami w blasze i techniką dwuetapowego pieczenia — soczyste mięso i złocista skórka na Boże Narodzenie.

Pierniczki z miodowym ciastem korzennym, twardą skórką po upieczeniu i miękkim środkiem po dojrzewaniu — idealne do dekorowania i pakowania na prezent.